Eerste werkzaamheden

Gisteravond, elf uur:

Nadat Jos en Albert zich hadden uitgesloofd in de tuin, kreeg Pieter een lumineus idee: We gaan nog even een eindje lopen (naar de Mac). Zo gezegd, zo gedaan. Vijf minuten later waren we op weg. Onderweg kwamen de meest sterke verhalen voorbij. Bij de Mac bestelden we het een en ander, variërend van een ijsje tot een complete maaltijd die zo groot was dat twintig patatjes bleven liggen (toch Jos?). Twee zwervers hadden ook zeer belangstelling voor onze maaltijd, maar helaas, die vlieger ging niet op. Inmiddels was het half een, dus we liepen terug naar Julia Home, waar we onze eerste nacht tegemoet gingen.

Vandaag:

Vanochtend om acht uur zaten we aan een overheerlijk ontbijt: Broodjes in verschillende soorten en maten, boterhammen en allerlei soorten beleg lagen te wachten tot wij ze opaten. Rond half tien gingen we naar ons eerste project: Het schilderen van appartement. Dit project bleek echter iets meer te bevatten dan alleen sausen: Alles moest ontvet worden met ammoniak, kringen op het plafond en op de wanden moesten worden ingesmeerd met voorstrijk, er moest worden gestuct en er moest een vensterbank komen. Het was een gezellige, vrolijke boel. Ook de bewoners hielpen flink mee. Om half vier kwamen Dineke en Bert om ons van nieuwe verf te voorzien. Bert bleef en begon met de vensterbank. Alinda en Maaike gingen mee terug, om de eerste voedselpakketten klaar te gaan maken: Ons tweede project. Dit project is het rondbrengen van voedselpakketten aan oudere mensen. In totaal zullen er 110 pakketten worden ingepakt en rondgebracht. De eerste dertig zijn inmiddels ingepakt en zullen morgen worden weggebracht. Om half zeven werd iedereen opgehaald, om te gaan genieten van een verrukkelijk diner. Daar wisselden we de laatste nieuwtjes uit en al snel kwamen allerlei sappige verhalen langs.            Zoals over Jos, die van de steiger op de kachel stapte, om een deel te sausen. Helaas bleek de kachel niet zo stevig als verwacht, waardoor Jos er met een been tot zijn middel doorheenzakte! Met veel gesjor lukte het hem om er weer uit te komen. Maar nu hadden we een probleem: een kapotte kachel. Jos de builder, can we fix it? Yes, we can!

PS Even een kleine correctie op het stukje van gisteren. De klussers onder de lezers hebben misschien al een idee wat er gecorrigeerd moet worden. De voetspijker die de schijvers gebruikt hebben om hun broodjes te smeren is door de andere deelnemers van deze expeditie (de klussers) vervangen door een voegspijker. Dat had twee voordelen: het was hygiënischer en de boter kon er beter mee worden gesmeerd. Ook de truffel bleek niet zo goed te voldoen in het besmeren van de broodjes en is vervangen door een troffel.

IMG_20150729_114357 Een roze kamer…

IMG_20150729_114451

IMG_20150729_171701 …wordt groen

.IMG-20150729-WA0025 De kapotte kachelKnipsel20150729_115529 boodschappen doen voor de  voedselpakketten

20150729_110907 Dineke het boodschappenmeisje: een leeg schap, en een volle kar

20150729_163308 het resultaat

De reis naar Oradea

Met slaperige gezichten zaten we om half zeven aan het ontbijt, wat voortreffelijk was. Bolletjes en gewone boterhammen, Nutella, aardbeienjam, vruchten met yoghurt, muesli, koffie, thee, jus d’orange: er werd dus goed voor ons gezorgd. Een half uur later zaten we in de auto: Op naar onze eindbestemming: Julia Home in Oradea. Nadat Bert ons Oostenrijk heeft laten zien, kwamen we de grens over van Hongarije, waar we een vignet moesten kopen. Een prachtige omgeving: ooienvaars, reeën, zonnebloemen en pittoreske dorpjes. In de bus was het een gezellige boel: alle nachtelijke avonturen kwamen boven: Albert die om half 1 ‘s nachts even een luchtje ging scheppen en daarbij over zijn koffer struikelde, Pieter en Bert die zo snurkten dat de rest niet kon slapen en wat Albert nou gedaan had…? Hij heeft de hele dag met een kapotte broek gelopen.

Rond de middag stopten we bij een tankstation om te lunchen. Pieter had voor de lunch gezorgd: Broodjes met boter en beleg. De boter en het beleg moesten er nog wel op. Een mes voor zoveel mensen was te weinig, meer bestek lag nog in Nederland, en stelen doen we niet (Pieter, Jos :)), dus we sneden de broodjes open met een voetspijker en besmeerden ze met boter met een truffel (ongebruikt gereedschap welteverstaan).

De reis ging verder. De temperatuur nam toe, sommigen sukkelden in slaap, anderen aten alle snoepzakken leeg (hè Bert). Om iedereen weer wakker te krijgen (we naderden de grens), deden we een spel: Maak de zin af en vorm zo een verhaal. De gekste dingen kwamen voorbij. Zo kwamen we bij de grens van Roemenië, waar we opnieuw een vignet moesten kopen. Een strenge controle volgde. Maar gelukkig mochten we iedereen meenemen, want om te moeten draaien was ook zo wat. Na een voorspoedige reis kwamen we om half drie (hier half vier) aan in het Julia home, waar Sandor ons ontving. Nadat iedereen zich had geïnstalleerd op zijn of haar kamer, hebben we wat gedronken en de projecten bezocht. We waren onder de indruk. Meer weten? Lees morgen!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA de jeugdherberg in Wenen

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA de eetzaal in Julia HomeOLYMPUS DIGITAL CAMERA   ork ork ork, soep eet je met een… Soeplepel

OLYMPUS DIGITAL CAMERA Chocolaatjes krijg ik nooit na het eten. Welke zal ik nemen?

 

De reis naar Wenen

Maandagochtend vroeg, om 2.00 ging de eerste wekker. Om 6.00 stond iedereen bepakt en bezakt op de stoep bij Dineke in Nijkerk; zelfs Marius, die ons even kwam uitzwaaien. Bij Dineke in huis zat de sfeer er al goed in: Een beker koffie die omging, met als gevolg dweilen, poetsen en boenen. Jos en Albert: Bedankt! :( Na de kampopening stapten we in de bus: De reis was begonnen.

Ons doel voor die dag was de jeugdherberg in Wenen, 1100 kilometer verderop. Bij de wisseling van de chauffeurs hebben we nog even flink gelachen: Pieter wilde de auto starten, maar de sleutel paste niet. Nader onderzoek wees uit dat het zijn privé-autosleutels waren. :D Nadat de motor nog eens afsloeg, konden we gaan. Een goed begin is het halve werk!

Om de twee uur stopten we voor 10 minuten pauze. Bijzonderheden: Albert koopt een halve kip, we spelen voet- en volleybal, waarbij Dineke het zeer lastig vond de bal te vangen :) Jos kiepert een halve emmer water over de voorruit want ‘die moest schoon’, tanken zonder betalen: Dat ging ook niet. Een boze man maakte Pieter zeer (on)duidelijk dat hij toch echt moest betalen (en dat niet Dineke tankt, en rijdt, de jongelui vermaakt en ook nog betaalt!)

Toen we bij Linz weer in de file kwamen, zijn we de snelweg afgegaan om wat te eten. We aten vis (o nee, het was schnitzel) en patat. Op het terras was het lastig om netjes recht te zitten. Jos kieperde met stoel en al om. Hadden wij weer wat te lachen.

Na nog eens heerlijk drie uur in de auto te hebben gehobbeld, gesnoept en gelachen, kwamen we om half 11 aan in onze jeugdherberg, waar we de dag afsloten. Tijd om te gaan slapen, al was dat wel lastig met die rumoerige gasten. Gelukkig heeft Dineke lekker geslapen met haar oordoppen. :)

Een geslaagde eerste dag!

 

CIMG2640CIMG2638CIMG2655

CIMG2659

IMG-20150727-WA0001

Mijn locatie .

Nog één nachtje slapen

Ja, nog twee nachten te gaan. Maar die laatste slapen we natuurlijk niet. Iedereen staat maandagmorgen om 6 uur klaar in Nijkerk voor de kampopening. Met z’n achten gaan we dan op reis naar onze eerste tussenstop: Wenen.

We hebben ons daar heel goed op voorbereid. Velen van ons hebben verschillende acties gedaan om sponsorgeld binnen te harken. Wat te denken van de verkoop van stroopwafels, cakes bakken of een heuse sponsorloop?

En het was allemaal niet voor niets: er is in totaal bijna 6000 euro bij elkaar gespaard die we in Roemenië gaan besteden aan het opknappen van twee huizen. Ook daarvoor is materiaal gesponsord: zo hebben we al verf, kwasten, rotband en ook t-shirts.

En nu zijn we onze koffers aan het pakken. Maandag vertrekken we en dan hopen we op 8 augustus terug te komen. We hebben er zin an!

foto1244_1437766141

Mijn locatie .